وقتي تقويم را ورق مي زنم ،گويي اين سه ماه زيباترين ماه هايند رجب ، شعبان و رمضان
و امروز پايان اولين ماهي است که خدا آن را براي خود ميداند و دلگيري غروب رجب در پس طلوع شعبان
التيام مي يابد ونويدي است سراسر جشن و سرور و ترنم اعيادش نفس را خنک مي کند.
نمي خواهم از انتهايش بگويم ،مي خواهم همه لحظه هايش را براي خود بدانم و مي خواهم تو را نيز
ميهمان لبخندي کنم که بي بهانه و به واسطه هلول اين ماه بر دل و جانمان مي نشيند.
سبکي لحظه هايش آنقدر دلنشين اند که روح را مي نوازد و عظمت روزهايش بقدري است که براي يک
شروع دوباره فرصت غنيمتي است.
رجب ،شعبان و رمضان آينه اي هستند براي من و تو ، و مي دانم به لطف پروردگارمان اين آينه سراسر
زيبايي است اما ريز بين باش و تا همه زيبايي ها به تو روي آورده
و همه چيز براي آرزو کردن فراهم است
بخواه !
من هم مي خواهم و به رسم ادب ابتدا براي همه بعد براي خودم
از خدايم که،
قلبمان را با تجلي ظهور مهدي (عج) در قريب ترين جمعه زندگيمان روشن سازد.
و آرامشي را که در اين زمان و در ميان اين روزها حس مي کنيم و تنها نتيجه رحمت اوست برايمان پايدار دارد.
نگاه عاجزانه بيماران را در اين ماه هاي گشايش مهرباني بي پاسخ نگذارد.
و غربت و دلتنگي همه آن هايي که چشم به راه عزيزانشان هستند به نفس پر مهر اين ماه بزدايد.
و در آخر آنچه را که من ميدانم و خودت ميداني و ديرگاهي است که برايم آرزو شده اند ،برآورده سازي.
آمين